Vladimir Nabokov – Król, dama, walet

Vladimir Nabokov, Król, dama, walet, wyd. Marabut, Gdańsk 1994 (ISBN 83-85893-07-5)
powieść

przeł. z angielskiego Leszek Engelking.
I niech mi już nikt nie mówi, że czytanie romansów to niska rozrywka. Bo to niewątpliwie romans, burzliwa historia miłosna pewnej berlińskiej damy i prowincjonalnego chłopca, których zbieg okoliczności złączył w jedną rodzinę. I historia nie-miłosna pewnego zmanierowanego małżeństwa międzywojennego Berlina, historia, w której wielkie pieniądze współtowarzyszą wielkim i niskim uczuciom, a wszystko to w nieco smrodliwej atmosferze stęchłego pokoiku w deszczowy wieczór. Koronki eleganckich, modnych ubrań sąsiadują tu z kiczowatymi obrazami, luksusowy hotel z najbardziej niecnymi planami świata, a wielkie uczucia towarzyszą tyleż bohaterom pierwszoplanowym, co ich ogrodnikowi wobec psa wielmożnych państwa.

No i tak to. Cały Nabokov. Miłość brudna, świat zatęchły, ulice mroczne. Tysiące zabaw słownych – znaczące nazwiska i wydarzenia, które powracają sto stron dalej. Romans. Najlepszy romans, jaki czytałem.

Witam Czytelników po czerwcowo-lipcowej przerwie, na którą złożyły się usilne kończenie studiów i usilny odpoczynek od biegających przed oczami literek po ich zakończeniu. Mam nadzieję, że wreszcie (!) uda się powrócić do dawnej regularności.